Emeklilikte sefalete hayır!

Ölene kadar çalış, ölmeden emekli olursan da sefalete razı ol! Türkiye’de işçiye, emekçiye reva görülen hayat tam olarak budur. Bugün Türkiye’de yaklaşık 12 milyon emekli, 4 milyon da dul ve yetim aylığı alan insan var. Toplamda 16 milyon kişi, “emeklilik” adı altında sefalete mahkûm ediliyor.

Son dönemde sıkça söylenen bir laf var: “Emekli sayısı 16 milyon, AKP’nin aldığı oy da 16 milyon. Emekliler parti gibi hareket etmeli.” Gerçeği söyleyelim: Bu mümkün değil. Düzen partileri her seçim öncesi emeklinin kapısını çalar, vaatler sıralar. Seçim biter bitmez de kaşıkla verdiğini kepçeyle alır.

Bu düzenin sicili ortada. 92’de Demirel erken emekliliği getirdi. 99’da DSP–MHP–ANAP koalisyonu mezarda emekliliğin kapısını açtı. AKP geldi, emekliliği daha da erişilmez hale getirdi. 2023’te EYT’yi seçim kazanmak için çıkardı ama şimdi bunun faturasını bütün emeklilere kesiyor.

Sandıkta emeklinin oyu bir tanedir. Ama emekliler omuz omuza geldiğinde milyonlardır.
Sandıktan umut etmek boşuna. Hak sokakta, meydanda, örgütlü mücadeleyle alınır.

Emekliler kendi sendikalarında birleşmeli; işçilerle, memurlarla, gençlerle yan yana gelmelidir.

Bugünün işçisi, emekçisi de elini emeklilere uzatmalıdır. Bugün emeklilik hakları gasbediliyorsa, bu yalnızca şimdiki emeklilerin değil, tüm halkın geleceği çalınıyor anlamına gelmektedir.

Emeklisi, emekçisi… İşçisi, çiftçisi… Mezarda emekliliği beklememek için, yaşlılıkta sefalete mahkûm olmamak için tek yol var: Örgütlenmek, birleşmek ve mücadele etmek.

Bu yazı Gerçek gazetesinin Şubat 2026 tarihli 197. sayısında yayınlanmıştır.